Przyczyny hiperwentylacji 

Hiperwentylacja pojawia się na skutek zaburzeń na tle psychogennym. Bardzo często występuje u osób cierpiących na nerwicę. Nierzadko powstaje w sytuacji długo trwającego i silnego stresu. Wówczas wzrasta zapotrzebowanie na tlen, a co za tym idzie, oddech ulega przyspieszeniu. Hiperwentylacja może powstać także w wyniku innych stanów emocjonalnych, jak chociażby depresja czy gniew.  

Ten niecodzienny szok tlenowy może towarzyszyć osobom, które znajdują się na dużych wysokościach. Świetnym przykładem jest lot samolotem. Może też być wywołany wytężoną pracą, czy urazami fizycznymi.  Do hiperwentylacji prowadzi zatrucie salicylanami na skutek przedawkowania leków zawierających kwas salicylowy.  

Do przyczyn hiperwentylacji należy zaliczyć choroby typu astma i zakażenie, dysfunkcje serca, zawał, czy zatorowość płucna. Ponadto prowadzi do niej hipoksja, kwasica metaboliczna oraz wysoka gorączka. Stan ten może wywołać zapalenie mózgu albo choroba lokomocyjna.  

Czasem hiperwentylacja pojawia się w ciąży. I nie oznacza nic złego. Świadczy po prostu o przystosowywaniu się układu oddechowego kobiety do nowego stanu.

Jak objawia się hiperwentylacja? 

Hiperwentylacja objawia się wydychaniem bardzo dużej ilości tlenu, co może prowadzić nawet do niedotlenienia. To tym bardziej zwiększa tempo oddychania i powoduje dalszy spadek poziomu tlenu we krwi. Człowiek w tym stanie odczuwa duży strach, niepokój.  

Osoby zmagające się z hiperwentylacją czują, jakby nie otrzymywały wystarczającej ilości powietrza. Stan ten może objawiać się bólem, a także zawrotami głowy oraz nadmiernym zmęczeniem.  

Objawy przewlekłej hiperwentylacji to: uczucie napięcia, zaburzenia widzenia, bóle głowy, drżenie ciała. Długo utrzymująca się hiperwentylacja prowadzi do tego, że osoba nią obarczona odczuwa nudności, ból w klatce piersiowej, a nawet ból mięśni.

Skutki hiperwentylacji

Skutki hiperwentylacji mogą być różne. Zależą głównie od nasilenia dolegliwości oraz czasu ich trwania. Hiperwentylacja nierzadko prowadzi do znacznego pogorszenia dopływu krwi do serca, a to może automatycznie prowadzić do poważnych utrudnień w jego pracy. Niepoprawna praca serca wywołuje automatycznie kolejne problemy zdrowotne. Skutki hiperwentylacji mogą być śmiertelne.  

Ponieważ hiperwentylacja jest poważną dolegliwością, nie należy jej bagatelizować. Najlepiej problem ten jak najszybciej skonsultować ze specjalistą, gdyż czasem niewiele trzeba, by zapanować nad swoim oddechem i powrócić do dobrego samopoczucia.  

Artykuł Wprowadzenie do hiperwentylacji – przyczyny, objawy i skutki pochodzi z serwisu Healthin.com.

Czym jeszcze charakteryzuje się zapalenie oskrzelików? Jakie są objawy oraz oznaki choroby u małych dzieci i niemowląt? W jaki sposób się ją leczy i czy można jakoś pomóc dziecku na własną rękę w domu? Na te pytania postaramy się odpowiedzieć poniżej.

Wirusowa infekcja płuc

Oskrzeliki to najmniejszy element układu oddechowego, natomiast stan zapalny, który się w nich rozwija, określa się jako zapalenie oskrzelików. Jest to wirusowa infekcja płuc, która pojawia się głównie wśród dzieci, niemniej jednak może występować również u dorosłych. Infekcja blokuje przepływ tlenu w drogach oddechowych, co prowadzi do takich objawów jak kaszel, czy problemy z oddychaniem. Z reguły jest to niegroźny i na ogół łagodny stan, jednak niewielki odsetek chorych dzieci, może wymagać hospitalizacji z powodu niewydolności płuc.

Zapalenie oskrzelików różni się nieco od zapalenia oskrzeli. Podczas gdy zapalenie oskrzeli występuje w większych drogach oddechowych (oskrzelach), zapalenie oskrzelików dotyka te najmniejsze drogi oddechowe (oskrzeliki). Niemniej jednak obie choroby wpływają na drogi oddechowe w płucach.

Oznaki i objawy

Katar, kaszel oraz stan podgorączkowy są oznaką wielu chorób w układzie dróg oddechowych, dlatego, gdy pojawią się u dziecka, rodzic może mieć problem z ich zidentyfikowaniem. Objawy mogą bowiem wskazywać na zwykłe przeziębienie, z czasem jednak kaszel może się nasilić. Jeżeli dziecko ma trudności z zaczerpnięciem powietrza, zaczyna oddychać znacznie szybciej i głośniej niż zwykle lub wydaje odgłosy chrząkania, powinny być to sygnały do zmartwień.

Zapalenie oskrzelików może prowadzić również do krótkotrwałych przerw w oddychaniu, szczególnie u niemowląt. Z tego względu dziecko może nie przyjmować tyle pokarmu, ile powinno, a co za tym idzie, może również rzadziej się wypróżniać. Maluch staje się drażliwy i może też wymiotować po karmieniu.

Jeżeli podobne objawy zauważymy u swojego dziecka, powinniśmy niezwłocznie udać się do lekarza lub na pogotowie. Obserwowane objawy niekoniecznie muszą wskazywać na zapalenie oskrzelików, dlatego wizyta u specjalisty jest niezwykle ważna, aby to stwierdzić i zdecydować co dalej.

Leczenie zapalenia oskrzelików u małych dzieci i niemowląt

Jeżeli chodzi o leczenie zapalenia oskrzelików, to zwykle trwa ono 2-3 tygodnie. Przeważająca ilość chorych dzieci nie wymaga interwencji i może zostać pod opieką rodzica w domu. Niemniej jednak warto być pod stałą kontrolą lekarza pierwszego kontaktu, ponieważ choroba ta może prowadzić do groźnych powikłań. Sinica i bezdech to tylko niektóre z nich – szczególnym powodem do niepokoju powinno być odwodnienie, suchość w ustach oraz suchy płacz dziecka (bez łez).

Zapalenie oskrzelików na ogół wywołuje wirus, dlatego antybiotyki nie pomogą w leczeniu. Co jednak jeżeli chodzi o aerozoloterapię? Zapalenie oskrzelików to choroba dolnych dróg oddechowych, w której nebulizacja jest wskazana. W tym przypadku inhalacje działają nawilżająco oraz oczyszczająco na drogi oddechowe dziecka i można je stosować zarówno przy suchym kaszlu, jak i podrażnionym gardle.

Jeżeli nie mamy pewności, czego moglibyśmy użyć, by pomóc dziecku w dolegliwościach, bezpiecznym wyborem może być tutaj uniwersalna sól fizjologiczna 0,9%. Jeżeli jest taka konieczność, może być stosowana przez dłuższy okres, niemniej jednak warto uprzednio skonsultować taką formę leczenia z lekarzem.

Poza tym należy zapewnić dziecku otoczenie wolne od zanieczyszczeń, dymu papierosowego oraz innych drażniących czynników, które mogłyby negatywnie wpłynąć na jego stan, tym samym powodując zaburzenia oddychania.

B/12/06/2022

Artykuł Zapalenie oskrzelików u dzieci i niemowląt – czy aerozoloterapia to dobre rozwiązanie? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Jakie są przyczyny i objawy rozedmy płuc?

Najbardziej podatne na rozedmę są osoby, które wystawiają swoje płuca na takie czynniki środowiskowe jak dym tytoniowy. Dym wpływa niekorzystnie na ruch rzęsek wyściełających drogi oddechowe. Zmienia również strukturę ścianek pęcherzyków płucnych, które ulegają bardzo szybkiej degradacji. Rozedma może rozwinąć się również w wyniku długotrwałego przebywania w zanieczyszczonym środowisku, np. w pracy z oparami chemikaliów, bądź być następstwem rozległego zapalenia oskrzeli. Inną grupą narażoną na powstawanie rozedmy są osoby, które nadmiernie obciążają swoje płuca, np. grają na instrumentach dętych.

Inną przyczyną rozedmy mogą być również czynniki genetyczne oraz niedobór białka alfa 1, które hamuje działanie niektórych enzymów, mogących zniszczyć tkankę łączną.

Jeżeli chodzi o objawy, to pierwszym i niewątpliwie najbardziej uciążliwym, jest narastająca duszność – szczególnie podczas wysiłku fizycznego. Jednak z biegiem czasu i wraz z rozwojem choroby objawy zaczynają pojawiać się również podczas spoczynku. Kaszel z niewielką ilością wydzieliny, osłabienie mięśni, spadek wagi oraz zadyszka skutecznie utrudniają życie choremu. Jak więc wygląda leczenie rozedmy płuc? I czy jest to choroba nieuleczalna?

Jak wygląda leczenie rozedmy płuc?

W leczeniu rozedmy chodzi przede wszystkim o to, by odseparować chorego od czynników powodujących chorobę. Ważne, aby chory zaprzestał palić papierosy oraz wyroby tytoniowe, a także, w miarę możliwości nie wystawiał się na działanie innych zanieczyszczeń środowiskowych. Co więcej, osoba chorująca na rozedmę powinna co roku szczepić się przeciwko grypie, a każdą infekcję układu oddechowego leczyć natychmiastowo – szczepienie pozwoli uniknąć ewentualnych i groźnych dla życia powikłań. Ponadto, w rozedmie ważna jest również rehabilitacja i odpowiednie ćwiczenia, które usprawniają układ oddechowy. Lekarz z całą pewnością może je zlecić choremu.

Rozedmę leczy się także, stosując preparaty rozszerzające oskrzela oraz leki na bazie kortyzolu, a w przypadku poważniejszego rozwoju choroby podaje się choremu również tlen. Nieleczona choroba może prowadzić do groźnych powikłań, a w rezultacie do śmierci chorego, dlatego w pewnym stopniu uważana jest za chorobę śmiertelną. Bardzo ważna jest zatem również odpowiednia profilaktyka.

I co z tą profilaktyką?

Jeżeli chodzi o zachowanie profilaktyczne chorego, który zmaga się z rozedmą płuc, to zaleca się rozpocząć je najwcześniej, jak to tylko jest możliwe. Na maksymalnie wczesnym etapie chory powinien rzucić palenie oraz zastosować się do zaleceń lekarza prowadzącego. Regularne ćwiczenia, unikanie czynników drażniących, zapobieganie infekcjom dróg oddechowych, a także ochrona przed zimnym powietrzem może pozytywnie wpłynąć na poprawę zdrowia chorego na rozedmę.

W zależności od objawów rozedmy oraz ich nasilenia stosuje się również takie rozwiązania jak wziewne kortykosteroidy, antybiotyki, rehabilitacje oddechowe oraz tlenoterapie. Inwazyjne zabiegi, np. zmniejszenie objętości płuc, czy całkowity przeszczep płuc stosuje się u pacjentów z ciężką postacią rozedmy. W ich przypadku, gdy nie zadziałają inne metody lecznicze, konieczny jest zabieg chirurgiczny.

B/10/06/2022

Artykuł Rozedma płuc – jak wygląda leczenie i profilaktyka? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Zmęczenie, plwocina, nadmierna potliwość i ból w klatce piersiowej. Wiele osób niestety bagatelizuje podobne objawy i udaje się do lekarza dopiero wtedy, gdy zaczną pojawiać się te znacznie poważniejsze problemy – duszności, przewlekły ból w klatce piersiowej, czy nawet krwioplucie. Jak więc rozpoznać symptomy dopiero co rozpoczynającej się choroby płuc, a jak tej w zaawansowanym stadium? Które są naturalnym odruchem i mechanizmem obronnym organizmu, a które należy niezwłocznie skonsultować z lekarzem?

Przedstawiamy 5 oznak, które mogą wskazywać na to, że z Twoimi płucami dzieje się coś niedobrego.

1. O czym mogą świadczyć duszności?

Duszności i problemy z oddychaniem mogą mieć różne przyczyny. Niewielka i sporadyczna zadyszka, np. po szybkim marszu, nie jest powodem do zmartwień, ponieważ stanowi naturalny odruch organizmu. Inna sprawa, jeżeli duszności nie są związane z wysiłkiem fizycznym i pojawiają się z powodu bliżej nieokreślonej przyczyny. Z jednej strony mogą być oznaką silnego stresu bądź niepokoju, z drugiej jednak mogą oznaczać poważne problemy z płucami.

W chorobach płuc przewlekłe duszności mogą świadczyć o:

• zapaleniu płuc,
• dychawicy oskrzelowej (astmie),
• przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP),
• zatorowości płucnej,
• nadciśnieniu płucnym,
• bądź zapaleniu nagłości.

Jeżeli poza dusznościami występują u Ciebie również inne objawy, mogące świadczyć o którejś z wyżej wymienionych chorób, powinieneś niezwłocznie udać się do lekarza.

2. Czy ból w klatce piersiowej zawsze jest objawem choroby płuc?

Podobnie jak w przypadku duszności, ból w klatce piersiowej jest objawem wielu dolegliwości. Gdy wspomniany ból utrzymuje się ponad miesiąc, może być to sygnał o pojawieniu się poważnego schorzenia, które należy zdiagnozować. Zapalenie płuc, zapalenie opłucnej, odma, zatorowość, czy też zawał mięśnia sercowego mogą być przyczyną odczuwalnego dyskomfortu w klatce piersiowej.

Każda długotrwała bolesność w klatce piersiowej powinna być oznaką do niepokoju. Szczególnie gdy ognisko bólu nasila się w trakcie wykonywania głębokich wdechów, kaszlu, czy też śmiechu.

Z innej strony niektórzy odczuwają ból w klatce piersiowej podczas epizodów silnego stresu. Podobne dolegliwości powinno się konsultować z lekarzem, ponieważ przewlekły stres również może spowodować wiele problemów zdrowotnych, i to nie nie tylko tych dotyczących układu dróg oddechowych.

3. Czy utrata masy ciała ma jakiś związek z chorobami płuc?

Nagły spadek masy ciała niezwiązany z dietą, czy też wysiłkiem fizycznym, może oznaczać rozwijającą się chorobę płuc. Jedną z chorób układu dróg oddechowych, w której chory traci apetyt, a nierzadko odczuwa również nudności, jest POChP. Niewyjaśniona i tym samym niepożądana utrata kilku kilogramów w niektórych przypadkach może być związana również z nowotworem płuc.

Utrata masy ciała w chorobach płuc jest możliwa. Jeżeli podczas spożywania posiłków towarzyszą Ci nawracające duszności, przechodzą Cię dreszcze oraz zalewa pot, może to być oznaką tego, że z Twoimi płucami dzieje się coś niedobrego i nie obejdzie się bez diagnozy lekarskiej.

4. O czym może świadczyć zmęczenie i bladość skóry?

Zmęczenie i bladość skóry są jednymi z najbardziej charakterystycznych objawów towarzyszących chorobom płuc. Nie zawsze jednak te dwa objawy mogą występować jednocześnie i nie zawsze mogą oznaczać problemy związane z układem oddechowym.

Zdrowe osoby odczuwają zmęczenie na ogół krótko i po krótkim odpoczynku wracają do wykonywanych wcześniej czynności. Z kolei osoby, które doświadczają problemów zdrowotnych związanych z układem oddechowym, tracą siły dość szybko, a brak sił i wycieńczenie towarzyszy im długotrwale – jeżeli problem jest poważny, zmęczenia nie zwalczy relaks, czy nawet sen. Długotrwałe i nieprzerwane zmęczenie może znacząco obniżyć koncentrację, wpływając tym samym negatywnie na wykonywanie codziennych obowiązków.

Bladość skóry z kolei może być oznaką:

• niezwiązaną z żadną chorobą – niektóre osoby są po prostu blade od zawsze, więc w ich przypadku niekoniecznie bladość może być związana z rozwojem poważnej choroby,
• niedokrwistości – szczególnie u osób starszych,
• raka płuc – gdy bladej cerze towarzyszy również zasinienie ust oraz paznokci może to oznaczać, że tkanki nie dostają wystarczającej ilości tlenu.

5. A co z tą plwociną?

Plwocina jest jednym z naturalnych odruchów Twojego organizmu. Wytwarzanie flegmy jest obroną przed infekcjami, czy też obcymi substancjami, np. o drażniącym i alergizującym działaniu. Niewielkie ilości plwociny nie powinny być więc powodem do Twoich większych zmartwień. Czasami jednak wydzielina może być oznaką rozwoju rozstrzenia oskrzeli lub POChP. Nadmierną i długotrwałą produkcję plwociny warto zatem skonsultować z lekarzem, by wykluczyć bądź potwierdzić ewentualne problemy zdrowotne.

Choroby płuc rozwijają się powoli i potrafią skutecznie utrudnić codzienne funkcjonowanie. Jeżeli więc obserwujesz u siebie, któreś z wyżej wymienionych objawów lub inne niepokojące dolegliwości, to nie zastanawiaj się dłużej. Im wcześniej udasz się do lekarza, tym lepiej. Wczesna diagnoza jest niezwykle ważna, aby dobrać odpowiednie leczenie do przypadłości.

B/08/06/2022

Artykuł 5 oznak, że Twoje płuca są w złym stanie pochodzi z serwisu Healthin.com.