Prawidłowa technika nebulizacji

Wielu rodzicom wydaje się, że samo zbliżenie ustnika czy maseczki do twarzy dziecka, jest już wystarczające. Tymczasem taka nebulizacja nie wnosi żadnych korzyści, a już na pewno nie leczy. Technika ta powoduje wyłącznie straty leku i czasu. Zatem lepiej albo w ogóle się za nią nie zabierać, albo opanować prawidłową technikę.

Robiąc nebulizację pierwszy raz, trzeba koniecznie zacząć od oswojenia dziecka. Niech dokładnie obejrzy urządzenie, włączy, wyłączy, zobaczy, jak działa. Warto zaprezentować dziecku film, w którym inne dzieci robią nebulizację, co być może zachęci je do wykonania danej czynności, a przynajmniej uspokoi.

Należy pamiętać, że jeżeli dziecko płacze, to nebulizacja nie ma sensu, ponieważ lek w tej sytuacji nie dociera, gdzie powinien, a w efekcie tego, cały zabieg nie przynosi efektów leczenia. W przypadku dzieci w wieku do 3 roku życia nebulizacja powinna odbywać się przy użyciu maseczki, która musi szczelnie przylegać do ciała. Dzieci w wieku powyżej 3 roku życia powinny wykonywać zabieg przy użyciu ustnika. Dzięki temu lek nie osadza się w nosie.

Dziecko podczas nebulizacji musi być w pozycji siedzącej, a głowa lekko uniesiona do góry. Jest to ważne, ponieważ w pozycji półsiedzącej, dziecko zaciska górne drogi oddechowe. Z kolei sama komora urządzenia musi być w pozycji pionowej. To wpływa na prawidłowy przepływ leku.

Czego nie wolno robić w czasie nebulizacji?

Podczas nebulizacji dziecko nie może rozmawiać. Dlatego nie wolno go zagadywać, nawet gdyby jedynie tym sposobem miało pozwolić na wykonanie zabiegu. Nie powinno się również robić nebulizacji w czasie płaczu. Jeżeli dziecko płacze, trzeba wyłączyć nebulizator. Wówczas lek nie dociera tam, gdzie powinien. Nie należy kontynuować nebulizacji w czasie kaszlu. Najlepiej zrobić przerwę i wyłączyć urządzenie. Nie wolno oddalać maski czy ustnika od twarzy dziecka nawet na 1 cm. To od razu powoduje stratę leku.

Nebulizacja nie powinna trwać dłużej niż 3-4 minuty. A gdy lek zostanie zużyty wcześniej, należy wyłączyć nebulizator i zakończyć zabieg. Jeżeli dziecko ma zatkany nos, nie trzeba go udrażniać. Droga leku przez usta jest krótsza i pozwala na uniknięcie częściowego pozostawania leku w nosie.

Po prawidłowo wykonanej nebulizacji trzeba oklepać dziecko. Najlepiej ułożyć je na swoich kolanach w taki sposób, aby głowa była lekko skierowana ku dołowi. Robiąc z ręki łódkę, należy oklepywać plecy dziecka od dołu do góry. Najlepiej robić to w seriach: 3 uderzenia i przerwa. Zabieg oklepywania powinien trwać około 3 minut. Dzięki poprawnie przeprowadzonej nebulizacji można wyleczyć rozmaite infekcje górnych dróg oddechowych i to bez stosowania silnych leków, w tym antybiotyków.

Artykuł Porady dla rodziców: używanie nebulizatora siateczkowego u dzieci podczas zimowych chorób pochodzi z serwisu Healthin.com.

Wystrzeganie się smogu

Pierwszym skutecznym sposobem na dbanie o układ oddechowy, jest wystrzeganie się smogu. Można to robić na różne sposoby, na przykład wstrzymując się od wychodzenia na zewnątrz w te dni, w których smog występuje w powietrzu w najintensywniejszym stopniu. Wówczas nie należy też wietrzyć mieszkań.  

Regularne wyjazdy poza miasto

Osoby mieszkające w centrach dużych miast powinny jak najczęściej wyjeżdżać poza miasto. Nawet krótkie pobyty mogą przynieść ogromne korzyści dla układu oddechowego. Wycieczka do lasu, spacer po polnych drogach, piknik w parku z dala od miejskiego gwaru – wszystko to ma wpływ na zdrowie płuc. Ma to tym bardziej duże znaczenie, jeżeli ktoś bardzo dużo czasu spędza w miejskim klimacie, a przez jego płuca non stop przepływa zanieczyszczone powietrze.  

Zmniejszenie ilości kurzu i roztoczy w otoczeniu

Wiele korzyści dla funkcjonowania układu oddechowego może przynieść regularne zmniejszanie ilości kurzu i roztoczy w mieszkaniu. Zaleca się jak najczęstsze odkurzanie i zmywanie podłóg. Warto przy tym pamiętać o czyszczeniu materaca oraz mebli tapicerowanych, zasłon, poszewek, nakryć itp. Właśnie w tekstyliach gromadzi się najwięcej kurzu, który wbrew pozorom szkodzi nie tylko alergikom, ale również osobom całkowicie zdrowym.  

Jeśli ktoś ma w mieszkaniu klimatyzację, musi zadbać o regularne konserwowanie i czyszczenie urządzenia. Konieczna jest też odpowiednio częsta wymiana filtra. O tym producent mówi w instrukcji obsługi danego sprzętu, więc warto zapoznać się z jej treścią.  

Regularna aktywność fizyczna

Aktywność fizyczna wzmacnia mięśnie oddechowe i przeponę. To z kolei ma wpływ na zwiększenie zdolności klatki piersiowej do rozszerzania się, co prowadzi zarazem do zwiększenia pojemności płuc. U osób, które ćwiczą regularnie, obserwuje się zmniejszenie częstotliwości oddechów na minutę oraz zwiększenie ich głębokości.  

Tak naprawdę każda aktywność fizyczna ma korzystny wpływ na układ oddechowy, jak i w ogóle na cały organizm. Ze względu jednak na to, że mówimy tu o ratowaniu płuc, najlepiej uprawiać te sporty poza miastem. Świetnym do tego miejscem może być las lub dowolny kawałek zielonego terenu.  

Dbanie o odporność organizmu 

Często mówi się, że osoby mieszkające w dużych miastach mają słabszą odporność. Dzieje się tak właśnie ze względu na oddychanie zanieczyszczonym powietrzem. Nic więc dziwnego, że szybko łapią różne infekcje. Mieszkańcy miast, szczególnie tych dużych, powinni więc zadbać o odporność swojego organizmu. W tym celu wystarczy zażywać witaminę D, jak najwięcej przebywać na świeżym, czystym powietrzu, a także dbać o zdrową dietę. To naprawdę niewiele w porównaniu do tego, co można w ten sposób zyskać.

Artykuł Porady dla mieszkańców metropolii na dbanie o układ oddechowy pochodzi z serwisu Healthin.com.

Inhalacje przynoszą naprawdę wiele korzyści drogom oddechowym i całemu organizmowi, o czym wielokrotnie wspominaliśmy już na naszym blogu. Niemniej jednak, aby zauważyć efekty, należy wykonywać ją prawidłowo, a można robić to na kilka sposobów: przez ustnik, maseczkę i końcówkę do nosa. Która metoda jest najlepsza? Sprawdźmy to!

Jak inhalować się ustnikiem?

Rynek obfituje w zestawy do nebulizacji. Dla prawidłowego leczenia najistotniejszy jest wybór odpowiedniego urządzenia i akcesoriów, a także prawidłowe wykonywanie inhalacji. Dla nastolatków i dorosłych zaleca się stosowanie ustnika. Jest on znacznie bardziej komfortowy i co ciekawe, pomaga w dostarczeniu większych ilości substancji leczniczej do dróg oddechowych.

Podczas wykonywania inhalacji z wykorzystaniem ustnika można oddychać normalnie. Od czasu do czasu można wykonać głęboki wdech i zatrzymać go na kilka sekund. W ten sposób nebulizacja będzie skuteczniejsza, a co za tym idzie, pomoże w szybszym powrocie do zdrowia.

Maseczka do nebulizacji – skuteczne rozwiązane dla niemowląt

Używanie maseczki w przypadku dorosłych i starszych dzieci co prawda jest wskazane, jednak doświadczenie pokazuje, że ta metoda dużo lepiej sprawdza się u najmłodszych. Dzieci do 3 roku życia nie mają jeszcze tak rozwiniętej koordynacji ruchowej. Ich zdolności myślenia również są dość ograniczone, dlatego na próby inhalowania mogą reagować płaczem, ponieważ nie rozumieją, jaki ona ma cel. Nie oznacza to jednak, że nebulizacja w ich przypadku nie jest możliwa. Ważne jest, aby dokładnie zapoznać się z instrukcją użytkowania nebulizatora i jego akcesoriów oraz zaleceniami lekarskimi. Wtedy będzie można uzyskać jak najlepszy efekt terapeutyczny.

Rodzic powinien używać maseczki do nebulizacji do momentu, aż maluch nie będzie w stanie normalnie, wygodnie i przede wszystkim skutecznie używać ustnika. Prawidłowo koordynacja ruchowa u dziecka rozwija się między 5 a 6 rokiem życia.

Pamiętajmy o tym, że małe dziecko powinno być pod stałym monitoringiem rodzica, bądź opiekuna. Maseczka powinna szczelnie przylegać do twarzy malucha i być wykonana z miękkiego tworzywa.

Zastosowanie końcówki do nosa w nebulizacji

Końcówka do nosa również jest produktem przeznaczonym do inhalacji w przypadku różnych chorób i schorzeń układu dróg oddechowych. Sprawdza się w inhalacjach bezpośrednio przez nos. Niektóre osoby zamiast niej wykorzystują ustnik, który przykładają do nosa, aby osiągnąć zamierzone efekty. Nie jest to jednak dobra metoda, ponieważ lek może „uciekać” na boki. Końcówka do nosa jest zatem przydatnym dodatkiem, który sprawdza się szczególnie przy schorzeniach laryngologicznych. Do nich zalicza się: kaszel, katar, anginę, zapalenie zatok, a także infekcje górnych dróg oddechowych.

To akcesorium jest proste w stosowaniu zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Jest przy tym skonstruowany tak, aby otwory nie były za bardzo oddalone od siebie. Z tego względu już 3-letnie dziecko powinno poradzić sobie z jego aplikacją.

Końcówka do nosa powinna być niezwłocznie wymieniona w przypadku uszkodzenia. Jest przy tym wskazaniem zarówno do stosowania leków, jak i preparatów nawilżających błony śluzowe, np. soli fizjologicznej.

Podsumowanie – które akcesorium wybrać?

Ustnik, maseczka, a może końcówka do nosa? Każde akcesorium jest na swój sposób skuteczne i przynosi widoczne rezultaty. Nie da się zatem jednoznacznie określić, które jest najlepsze. Zależy to bowiem od indywidualnych potrzeb i wymagań chorego, rodziców lub opiekunów, a także zaleceń lekarza, możliwości organizmu oraz chorób. Niemniej jednak warto mieć je pod ręką wszystkie – tak na wszelki wypadek.

Artykuł Ustnik, maseczka, a może końcówka do nosa? Która metoda inhalacji jest najlepsza? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Zapalenie zatok – skąd się bierze i czym się objawia?

Zapalenie zatok, czyli inaczej zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, to choroba, która rozwija się w – wyściełających zatoki przynosowe i nos – błonach śluzowych. Na tę przypadłość choruje znaczna część ogólnoświatowej populacji, a za jej przebieg w dużej mierze odpowiedzialne są wirusy i alergeny. Nie brakuje też przypadków zachorowań związanych z wrodzoną wadą budowy anatomicznej nosa, nabytym skrzywieniem przegrody nosa, a także refluksem żołądkowo-przełykowym.

Zatoki to niewielkie kanaliki (przestrzenie), które znajdują się w obrębie czoła i nosa. Jeżeli są zdrowe, wypełnia je powietrze. Są one odpowiedzialne za nawilżanie i oczyszczanie wdychanego przez nos powietrza, poprzez produkcję śluzowatej i nieco rzadkiej wydzieliny. Problemy z zatokami bardzo często pojawiają się w okresie jesienno-zimowym, kiedy to na zewnątrz i w pomieszczeniach dochodzi do odczuwalnych różnic temperatur. Każdy, kto chociaż raz doświadczył infekcji w obrębie zatok przynosowych, wie, jak skutecznie potrafi ona utrudnić codzienne funkcjonowanie.

Niedrożność zatok powoduje rozwój infekcji, której najczęściej towarzyszą:

• ból głowy, okolicy oczu, kości policzkowych;
• uczucie zatkanego nosa spowodowane zalegającą gęstą wydzieliną;
• katar i problemy z węchem;
• trudności w oddychaniu;
• ból uszu i zębów;
• podwyższona temperatura ciała;
• ogólne osłabienie i złe samopoczucie.

Do powyższych dolegliwości może dojść również zaczerwienienie i łzawienie oczu – w przypadku osób ze stwierdzoną alergią. Nieleczone zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, podobnie jak w wielu innych przypadkach, może prowadzić do rozwoju poważnych chorób, również o charakterze przewlekłym. Właśnie z tego względu nie powinno się ignorować żadnych objawów. Pomocne w leczeniu zapalenia zatok mogą okazać się, wspomniane na wstępie, inhalacje.

Nebulizacja na zatoki – skuteczne leczenie niedrożności zatok

Inhalacja z wykorzystaniem nebulizatora jest jedną z najskuteczniejszych metod terapii wielu schorzeń i chorób układu dróg oddechowych. W przypadku zapalenia zatok daje wyraźne efekty i pomaga choremu uwolnić się od uporczywych dolegliwości, takich jak kaszel, katar i nie tylko.

Wdychając substancję leczniczą w postaci „mgiełki”, pacjent oczyszcza zatoki i tym samym udrażnia górne drogi oddechowe z zalegającej tam gęstej wydzieliny. Inhalacje rozrzedzają ją i pomagają w jej odkrztuszaniu na zewnątrz, dzięki czemu przez górne drogi oddechowe łatwiej przepływa powietrze. Nebulizacja z wykorzystaniem roztworu soli fizjologicznej uśmierza ból i działa na zatoki wysoce nawilżająco.

Terapię inhalacyjną można stosować profilaktycznie przez cały rok. Aby przynosiła skutki, warto wykonywać ją regularnie, a w przypadku jakichkolwiek wątpliwości i zastrzeżeń – warto skonsultować się ze swoim lekarzem prowadzącym przebieg choroby lub farmaceutą.

Artykuł Czy nebulizacja pomaga w leczeniu zapalenia zatok? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Od czego zależy nasza odporność?

Odporność buduje się całym rokiem, nie tylko w tych najzimniejszych i najbardziej zróżnicowanych pod względem temperatur miesiącach. Dobrze funkcjonujący układ odpornościowy stanowi tarczę, która ochrania nas przed różnymi infekcjami i pasożytami, a także przyczynia się do zwalczania komórek nowotworowych. Niestety wirusy i inne drobnoustroje chorobotwórcze tylko czekają na odpowiedni moment, w którym nasza odporność zacznie słabnąć. Atakują wtedy jeden z najważniejszych układów w organizmie – układ oddechowy, który jest odpowiedzialny za wymianę gazową i dostarczanie tlenu wszystkim komórkom.

Odporność naszego organizmu zależy od wielu czynników, które mogą się nawzajem łączyć i wykluczać. Może spadać np. z powodu źle zbilansowanej diety, niewystarczającej ilości snu, przewlekłego stresu, a także używek (alkoholu, papierosów, czy nawet kawy). Ogólny stan prawidłowej odporności mogą pogorszyć również kontakty z innymi osobami, które w tym czasie akurat są chore/przeziębione. Codzienne stosowanie inhalacji może jednak przyczynić się do znacznego wzrostu naszej odporności. W jaki sposób?

Nebulizacja na odporność

Podczas przeziębienia częstym zjawiskiem są przesuszone błony śluzowe nosa i gardła. To idealne miejsce dla wirusów i bakterii, ponieważ przesuszone drogi oddechowe są dużo bardziej podatne na wszelkiego rodzaju infekcje. Na zmniejszoną produkcję wydzieliny wpływ ma również suche powietrze w naszych domach (częste zjawisko w okresie jesienno-zimowym). Niemniej jednak regularne stosowanie nebulizacji pozwala na zachowanie odpowiednio nawilżonych dróg oddechowych. Inhalacje solą fizjologiczną, są całkowicie bezpiecznym i szybkim sposobem na przywrócenie im prawidłowego nawilżenia. Ułatwiają również irygację zalegającej w oskrzelach i oskrzelikach nadmiernej plwociny (flegmy).

Leki podawane drogą wziewną są o wiele lepiej przyswajalne. Działają bezpośrednio na górne i dolne drogi oddechowe, omijając tym samym pozostałe układy w organizmie (pokarmowy, krwionośny). Taka metoda sprawia, że żołądek i jelita pozostają bezpieczne i nie są narażone na działanie antybiotyków, bądź innych substancji, które mogłyby osłabić skuteczność flory bakteryjnej.

Codzienne i regularne stosowanie nebulizacji to działanie profilaktyczne, które polecają zarówno lekarze, jak i rodzice. W zależności od przypadłości substancje lub leki stosowane w nebulizacji mogą działać przeciwbakteryjnie, osłonowo, nawilżająco i wzmacniająco. Stosując poszczególne substancje, warto mieć jednak na uwadze, że w przypadku niektórych preparatów, zbyt duża stymulacja układu odpornościowego może niestety przynieść więcej szkody niż pożytku. Właśnie dlatego zarówno dawkę, jak i czas trwania terapii inhalacyjnej, powinien dobierać lekarz do potrzeb i wieku pacjenta.

Artykuł Jak codzienne stosowanie nebulizacji wzmacnia naszą odporność? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Jakie są przyczyny i objawy rozedmy płuc?

Najbardziej podatne na rozedmę są osoby, które wystawiają swoje płuca na takie czynniki środowiskowe jak dym tytoniowy. Dym wpływa niekorzystnie na ruch rzęsek wyściełających drogi oddechowe. Zmienia również strukturę ścianek pęcherzyków płucnych, które ulegają bardzo szybkiej degradacji. Rozedma może rozwinąć się również w wyniku długotrwałego przebywania w zanieczyszczonym środowisku, np. w pracy z oparami chemikaliów, bądź być następstwem rozległego zapalenia oskrzeli. Inną grupą narażoną na powstawanie rozedmy są osoby, które nadmiernie obciążają swoje płuca, np. grają na instrumentach dętych.

Inną przyczyną rozedmy mogą być również czynniki genetyczne oraz niedobór białka alfa 1, które hamuje działanie niektórych enzymów, mogących zniszczyć tkankę łączną.

Jeżeli chodzi o objawy, to pierwszym i niewątpliwie najbardziej uciążliwym, jest narastająca duszność – szczególnie podczas wysiłku fizycznego. Jednak z biegiem czasu i wraz z rozwojem choroby objawy zaczynają pojawiać się również podczas spoczynku. Kaszel z niewielką ilością wydzieliny, osłabienie mięśni, spadek wagi oraz zadyszka skutecznie utrudniają życie choremu. Jak więc wygląda leczenie rozedmy płuc? I czy jest to choroba nieuleczalna?

Jak wygląda leczenie rozedmy płuc?

W leczeniu rozedmy chodzi przede wszystkim o to, by odseparować chorego od czynników powodujących chorobę. Ważne, aby chory zaprzestał palić papierosy oraz wyroby tytoniowe, a także, w miarę możliwości nie wystawiał się na działanie innych zanieczyszczeń środowiskowych. Co więcej, osoba chorująca na rozedmę powinna co roku szczepić się przeciwko grypie, a każdą infekcję układu oddechowego leczyć natychmiastowo – szczepienie pozwoli uniknąć ewentualnych i groźnych dla życia powikłań. Ponadto, w rozedmie ważna jest również rehabilitacja i odpowiednie ćwiczenia, które usprawniają układ oddechowy. Lekarz z całą pewnością może je zlecić choremu.

Rozedmę leczy się także, stosując preparaty rozszerzające oskrzela oraz leki na bazie kortyzolu, a w przypadku poważniejszego rozwoju choroby podaje się choremu również tlen. Nieleczona choroba może prowadzić do groźnych powikłań, a w rezultacie do śmierci chorego, dlatego w pewnym stopniu uważana jest za chorobę śmiertelną. Bardzo ważna jest zatem również odpowiednia profilaktyka.

I co z tą profilaktyką?

Jeżeli chodzi o zachowanie profilaktyczne chorego, który zmaga się z rozedmą płuc, to zaleca się rozpocząć je najwcześniej, jak to tylko jest możliwe. Na maksymalnie wczesnym etapie chory powinien rzucić palenie oraz zastosować się do zaleceń lekarza prowadzącego. Regularne ćwiczenia, unikanie czynników drażniących, zapobieganie infekcjom dróg oddechowych, a także ochrona przed zimnym powietrzem może pozytywnie wpłynąć na poprawę zdrowia chorego na rozedmę.

W zależności od objawów rozedmy oraz ich nasilenia stosuje się również takie rozwiązania jak wziewne kortykosteroidy, antybiotyki, rehabilitacje oddechowe oraz tlenoterapie. Inwazyjne zabiegi, np. zmniejszenie objętości płuc, czy całkowity przeszczep płuc stosuje się u pacjentów z ciężką postacią rozedmy. W ich przypadku, gdy nie zadziałają inne metody lecznicze, konieczny jest zabieg chirurgiczny.

B/10/06/2022

Artykuł Rozedma płuc – jak wygląda leczenie i profilaktyka? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Wiele razy już poruszaliśmy temat tego, że choroby układu oddechowego to jeden z najczęstszych współcześnie problemów, z którym zmagają się osoby w każdym wieku. Kiedy zauważymy u siebie pierwsze objawy, takie jak kaszel czy katar, w pierwszej kolejności udajemy się do lekarza rodzinnego, który ocenia nasz stan poprzez wywiad lekarski i dobiera odpowiednie leczenie. W niektórych przypadkach może to jednak nie wystarczyć i nasze objawy mogą wskazywać na dużo poważniejszą chorobę. W takich właśnie sytuacjach, jak długotrwały kaszel, uporczywy ucisk w klatce piersiowej i duszności, warto udać się do lekarza specjalizującego się w chorobach układu oddechowego, czyli pulmonologa.

Kilka słów na temat pulmonologii

Pulmonologia to jeden z działów medycyny, który zajmuje się stricte układem dróg oddechowych u człowieka. Pulmonolog natomiast, jest lekarzem specjalistą, który zajmuje się diagnostyką, leczeniem oraz profilaktyką chorób układu oddechowego. W przypadku takich dolegliwości jak katar, ból gardła, czy też nieuporczywy kaszel, wystarczy wizyta u lekarza pierwszego kontaktu, natomiast jeżeli chodzi o te rzadkie dolegliwości o charakterze przewlekłym, niezbędna jest już wizyta u specjalisty pulmonologa – lekarz rodzinny może również dać nam skierowanie do tego specjalisty kiedy stwierdzi, że nasz stan kwalifikuje się do badania pulmonologicznego.

Lekarz pulmonolog jest w stanie zdiagnozować oraz leczyć między innymi takie choroby, jak:

• astma,
• zapalenie oskrzeli i płuc,
• przewlekła obturacyjna choroba płuc, czyli POChP,
• odma płucna,
• choroby śródmiąższowe płuc, np. pylica, czy sarkoidoza,
• i wiele innych.

Do tego specjalisty mogą być również skierowane osoby, które nałogowo palą standardowe wyroby tytoniowe, czy też papierosy elektroniczne. Pulmonolog odgrywa również niezwykle ważną rolę w terapii znacznie poważniejszych chorób układu dróg oddechowych, takich jak gruźlica, czy choroby nowotworowe układu oddechowego. Taki lekarz może również specjalizować się w tej jednej konkretnej dziedzinie, może to być wtedy pulmonolog dziecięcy, czy też alergolog pulmonolog, który zajmuje się najróżniejszymi schorzeniami układu dróg oddechowych o podłożu alergicznym.

Jak pulmonologia odnosi się do nebulizacji?

Nebulizacja to jedna z najskuteczniejszych metod leczenia różnych chorób i infekcji układu dróg oddechowych. Zarówno lekarz rodzinny, jak i specjalista pulmonolog mogą zalecić leczenie oraz profilaktykę tą metodą. Jest ona bezpieczna zarówno dla dorosłych pacjentów, jak i tych najmłodszych. Wcale nie dziwi więc fakt, iż coraz więcej osób decyduje się na zakup nebulizatora do własnej apteczki domowej.

Wskazaniami do podjęcia terapii nebulizatorem, są takie schorzenia, jak np. rozstrzenie oskrzeli, pylica, rozedma, astma, alergie wziewne, POChP, czy też przewlekłe zakażenia gardła, nosa, zatok i tak dalej. Lekarz pulmonolog po wywiadzie i wstępnej diagnozie może skierować nas na dodatkowe badania – spirometrię, tomografię klatki piersiowej, testy skórne, wziewne, morfologia krwi i tak dalej. Może również zalecić terapię inhalacyjną, jeżeli nasz stan nie wskazuje na poważny rozwój choroby w naszym układzie oddechowym. Warto tutaj wspomnieć o tym, że nie wszystkie schorzenia mogą zostać poddane terapii inhalacyjnej. Tymi schorzeniami są między innymi ciężka niewydolność serca, krwotoki z dróg oddechowych, czy też nowotwory.

Jeżeli zauważymy u siebie niepokojące objawy, które mogą wskazywać na rozwój jakiejś poważniejszej choroby, możemy udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który oceni nasz stan i ewentualnie wystawi skierowanie do pulmonologa. Kiedy jednak zależy nam na czasie, a w przypadku chorób układu oddechowego ten czas ma ogromne znaczenie, to zawsze możemy udać się do niego w pierwszej kolejności prywatnie, rezygnując z wizyty u lekarza rodzinnego – to jednak wiąże się z pewnymi kosztami. Zdrowie jest jednak najważniejsze, więc nie warto na nim oszczędzać.

B/02/06/2022

Artykuł Co to jest pulmonologia i jak odnosi się do nebulizacji? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Powolny rozwój, długotrwały przebieg

Przewlekłe zapalenie dróg oddechowych na ogół definiuje się, jako „stan chorobowy o powolnym rozwoju i długotrwałym przebiegu”. Do najczęstszych czynników, które powodują choroby przewlekłe w obrębie układu oddechowego u człowieka, można zaliczyć wzrost zanieczyszczenia powietrza i zmiany klimatyczne, opary chemikaliów, odżywianie i dieta, czynne bądź bierne palenie wyrobów tytoniowych, a także uwarunkowania genetyczne.

Do przewlekłych chorób układu oddechowego można zaliczyć takie schorzenia, jak:

• POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc),
• mukowiscydoza,
• pylica,
• astma (dychawica oskrzelowa),
• rozedma płuc,
• rozstrzenie oskrzeli,
• choroby śródmiąższowe płuc, np. sarkoidoza.

Różne objawy mogą wskazywać na różne choroby. Ból w klatce piersiowej, gorączka oraz kaszel mogą wskazywać zarówno na infekcję w obrębie układu dróg oddechowych, jak i chorobę serca, dlatego w przypadku zauważenia u siebie jakichkolwiek niepokojących objawów, warto udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który poprzez wywiad lekarski oceni nasz stan i zdecyduje o tym, co należy dalej robić.

Stan przewlekły

Jeżeli mówimy o przewlekłym zapaleniu dróg oddechowych, to mówimy tutaj o zapaleniu, które trwa bardzo długo i uszkadza znacznie głębsze warstwy ścian oskrzeli, przyczyniając się do przenikania stanu zapalnego do rozszerzeń światła oskrzeli oraz do miąższu płucnego. Stanom przewlekłym, poza typowymi objawami, towarzyszy odkrztuszanie zabarwionej na biało lub szaro-zielono plwociny.

Choroby przewlekłe mogą doprowadzić do zaburzeń wentylacji płuc, a tym samym do niedoboru tlenu. Niedotlenienie powoduje wzrost ciśnienia tętniczego w płucach, z tego właśnie względu serce, które transportuje krew do płuc, musi znaczeni szybciej i intensywniej pracować. Dlatego często choroby w obrębie układu oddechowego łączą się z mięśniem sercowym – sytuacje, kiedy zmiany w obrębie płuc oddziałują również na serce, nazywamy „sercem płucnym”. Dlatego osoby, które mają problemy z układem oddechowym, powinny być również badane pod kątem schorzeń serca i na odwrót.

Choroby o charakterze przewlekłym to najczęściej choroby nieuleczalne, ze względu na to, że powodują one nieodwracalne zmiany w naszym organizmie oraz obniżają naszą odporność i sprawność. W przypadku tego typu chorób stosuje się zatem środki lecznicze, w celu złagodzenia objawów choroby, aby podnieść komfort życia chorego.

Współczesna medycyna jest w stanie skutecznie zwalczać objawy chorób przewlekłych oraz powstrzymać ich postęp, na podstawie sprawdzonych sposobów. Niemniej jednak większość zależy od tego, jak chory będzie stosował się do zaleceń i tego, jak zadba o swoje własne zdrowie – nieleczone objawy mogą jedynie pogorszyć jego stan.

B/01/06/2022

Artykuł Czym jest przewlekłe zapalenie dróg oddechowych? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Krtań pełni w naszym organizmie bardzo ważną funkcję. Poza tym, że dzięki niej możemy dowolnie modelować swój głos, jego wysokość i siłę, to pozwala nam również prawidłowo oddychać. Co więcej, krtań zapobiega przedostawaniu się pokarmów i płynów do dolnego odcinka dróg oddechowych. W przypadku infekcji dochodzi do podrażnienia błon śluzowych, a co za tym idzie, do pogorszenia funkcjonalności narządu.

Jakie są najczęstsze przyczyny zapalenia krtani?

Na zapalenie krtani możemy zachorować o każdej porze, jednak najbardziej narażone są na tę chorobę osoby, które znajdują się w tak zwanej „grupie ryzyka”. Tymi osobami są między innymi alergicy, nałogowi palacze, osoby nadmiernie spożywające alkohol, osoby z zaburzeniami hormonalnymi oraz zawodowo pracujące głosem, czyli nauczyciele, wokaliści, czy też dziennikarze. Równie często na zapalenie krtani chorują osoby, które zmagają się z nawracającymi lub przewlekłymi zapaleniami w obrębie dróg oddechowych oraz pracujące w niekorzystnych warunkach, np. w pomieszczeniu pełnym oparów chemicznych.

W przypadku osób, które nie znajdują się w grupie ryzyka, największe prawdopodobieństwo złapania infekcji krtani, obserwuje się w okresie jesienno-zimowym i wczesną wiosną. Jeżeli zaobserwujemy u siebie któreś z niżej wymienionych objawów, powinniśmy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, bądź przystąpić do leczenia, jeżeli oczywiście wiemy, co należy w takiej sytuacji zrobić.

Czym objawia się zapalenie krtani?

Zapalenie krtani można podzielić na dwa rodzaje. Pierwszym jest zapalenie na tle wirusowym, które objawia się obrzękiem migdałków i zaczerwienionym gardłem oraz zapalenie na tle bakteryjnym. W drugim przypadku przebieg choroby jest nieco intensywniejszy i poza obrzękiem migdałków i zaczerwienionym gardłem, do objawów dochodzą również białe nacieki na migdałkach, obrzęk języczka oraz biały nalot na języku.

Pierwsze objawy zapalenia krtani mogą wyglądać jak te przy przeziębieniu. Można je jednak bardzo łatwo odróżnić, kiedy pojawią się problemu z wydawaniem głosu. Co w takim wypadku należałoby zrobić? W jaki sposób działać, aby pozbyć się tej uporczywej dolegliwości?

Nebulizacja dobrym sposobem na leczenie zapalenia krtani

Jednym ze sposobów leczenia zapalenia krtani są inhalacje. W tym celu można zastosować takie zioła jak rumianek, szałwia, czy mięta, które pomagają w przypadku, gdy czujemy w gardle nieznośne uczucie suchości i drapania. W przypadku infekcji bakteryjnej może być wymagana dodatkowo terapia antybiotykami, które dużo lepiej wchłaniają się poprzez nebulizacje. Warto w tym celu zapoznać się z substancjami, które mogą być użyte do nebulizacji w celu leczenia zapalenia krtani.

W profilaktyce leczenia zapalenia krtani ważny jest również odpoczynek. Chory powinien również zaprzestać palenia papierosów i innych wyrobów tytoniowych, a także picia alkoholi. Pomocne będzie również oszczędzanie głosu.

Artykuł Czy można stosować nebulizację przy zapaleniu krtani? pochodzi z serwisu Healthin.com.

Czym jest astma?

Astma oskrzelowa, inaczej zwana również dychawicą oskrzelową, to niestety bardzo częsta choroba układu oddechowego. Jest to nieuleczalna choroba, która ma charakter przewlekły i może być spowodowana infekcjami bakteryjnymi bądź wirusowymi, czy nawet silnym stresem. Drogi oddechowe osób chorych na astmę wykazują mniejszą wydolność i już na samym początku choroba powoduje nieodwracalne zmiany w oskrzelach. Chorobę można podzielić na dwa rodzaje, ze względu na jej przyczynę wyróżnia się:

• astmę alergiczną – gdzie głównymi czynnikami, które powodują napady astmy, są alergeny wziewne, takie jak, np. sierść zwierząt, kurz, czy też pyłki roślin pylących,
• astmę niealergiczną – gdzie głównymi czynnikami, które powodują napady astmy, są między innymi dym tytoniowy, intensywny wysiłek fizyczny, silny stres, czy też zanieczyszczenia powietrza typu SMOG.

Jednym z charakterystycznych objawów astmy jest świszczący oddech. Chorobie towarzyszą również inne objawy, które spowodowane są nieprawidłowym przepływem powietrza przez oskrzela. Objawy najczęściej mają postać napadową i mogą występować nieregularnie. Innymi typowymi objawami, z którymi musi zmagać się chory na astmę, są duszności i ucisk w klatce piersiowej oraz suchy kaszel, który jest niezwykle męczący i może nasilać się szczególnie w nocy i nad ranem.

Sposoby na radzenie sobie z astmą

W radzeniu sobie z objawami astmy, w pierwszej kolejności należy wyeliminować lub ograniczyć do minimum kontakt z czynnikiem lub czynnikami wywołującymi napady. Przy napadach kaszlu chory przyjmuje leki, które zmniejszają uczucie duszności, jeżeli mimo tego napad astmy nie ustępuje i pojawią się inne niepokojące objawy, takie jak ból serca, czy też przyspieszone tętno, musi on niezwłocznie udać się do lekarza.

Innymi działaniami wspomagającymi proces leczenia i profilaktyki astmy, mogą być również:

• regularne leczenie wszystkich niepokojących stanów i reakcji alergicznych,
• rzucenie palenia,
• zmiana diety i wyeliminowanie z niej pokarmów, których składniki mogą nasilać duszności,
• częste wietrzenie mieszkania,
• regularny i optymalny wysiłek fizyczny, np. niewyczerpujący spacer, czy też joga,
• a także unikanie stresów i konfliktów, które mogą powodować silne, niekontrolowane emocje.

Skuteczna w leczeniu astmy może być również nebulizacja, która może być stosowana zarówno w leczeniu chorób układu oddechowego, jak i również w profilaktyce. Jest to jedna z najskuteczniejszych metod leczenia astmy, która nie obciąża układu pokarmowego. Leki podawane za pomocą nebulizatora w formie mgiełki, czy też aerozolu, bezpośrednio trafiają do podrażnionych dróg oddechowych, przynosząc ulgę choremu. To urządzenie nie tylko jest bardzo proste w użyciu, ale również bezpiecznie, bez względu na wiek astmatyka – dlatego u każdego chorego w apteczce domowej powinien znaleźć się taki nebulizator.

Pamiętajmy o tym, że astma nie dyskwalifikuje chorego z życia. Odpowiednio wcześnie zdiagnozowaną chorobę można kontrolować, a co za tym idzie, cieszyć się z normalnego życia.

Artykuł Nebulizacja skuteczną metodą na leczenie astmy pochodzi z serwisu Healthin.com.